Americas

Europe

Asia Pacific

Middle East

Other

Wysłaliśmy wiadomość na adres ${email} w celu potwierdzenia Twojego adresu e-mail. Nie widzisz wiadomości od Sonos? Sprawdź folder ze spamem.

Zweryfikuj swój adres e-mail

Subskrybuj, aby otrzymywać aktualności dotyczące nowych produktów i wyjątkowych ofert.

Nie umknię Ci żaden szczegół ani oferta

grayDarkest

Shop

Słuchawki

Głośniki

Głośniki przenośne

Kino domowe

Zestawy

Akcesoria

Głośniki Architectural

Komponenty audio

Soundbary

greyLighter

Nie mogliśmy zweryfikować wprowadzonego adresu. Upewnij się, że Twój adres pocztowy jest poprawny, aby zapewnić precyzyjną dostawę.

Wiadomość e-mail została wysłana na Twój adres. Użyj łącza w tej wiadomości, by zweryfikować swój adres e-mail!

Title

Learn more about product protection by Extend

Sonos Blog

Start new order?

Name

Potwierdź, że chcesz ponownie aktywować subskrypcję Sonos HD

Odnów subskrypcję

Sonos to czołowa amerykańska firma zajmująca się technologią dźwięku, najbardziej znana z pionierskich bezprzewodowych systemów dźwięku w konfiguracji wielopokojowej, które ułatwiają słuchaczom strumieniowe przesyłanie muzyki i innych treści w całym domu. Firma nieustannie wprowadza innowacje, tworząc głośniki bezprzewodowe, systemy kina domowego, słuchawki, komponenty architektoniczne i zintegrowane rozwiązania dla domowego systemu audio, które rewolucjonizują sposób, w jaki ludzie słuchają i nawiązują więź z dźwiękiem.

Fanom historii sukcesu przedsiębiorstw nieobcy jest kierunek, którym podążają...

Przedsiębiorca-bohater marzy o wielkim projekcie, znajduje pomocną dłoń lub dwie dłonie, które pomagają wprowadzić pomysł w życie, po czym ściera się zatwardziałym urzędnikiem, pokonuje go, a gdy okrywa się chwałą, pojawiają się napisy końcowe.

Z boku historia Sonos może wyglądać dokładnie w ten sposób. Czterej założyciele, John MacFarlane, Tom Cullen, Trung Mai oraz Craig Shelburne, stworzyli śmiałą wizję opartą na technologii, która w tym czasie jeszcze nie istniała. Motywowani wiedzą zdobytą w pierwszej, bazującej na Internecie fazie tworzenia firmy, wybrali kolejną wizję, którą było stworzenie nowego sposobu na wprowadzenie muzyki do każdego domu: bezprzewodowo, w wielu pomieszczeniach, z komputerów PC i Internetu, z rewelacyjnym dźwiękiem. Zatrudnili niesamowity zespół, który od podstaw stworzył niesamowite produkty, a wielbiciele muzyki na całym świecie odkryli i pokochali nową markę.

Co jednak zobaczymy, gdy przyjrzymy się dokładniej?

Jakich problemów i niepowodzeń doświadczyli podczas swojej podróży? Czy można wyciągnąć jakiekolwiek szersze wnioski? Historia dotychczasowych działań firmy Sonos oraz jej bieżąca aktywność może być znana wielu osobom. Jednak dopiero teraz mamy okazję się dowiedzieć, jak to wszystko się odbywa.

John MacFarlane przeprowadził się do Santa Barbara w 1990 roku, aby ukończyć doktorat na Uniwersytecie Kalifornijskim. Jednak zamiast tego zobaczył potencjał Internetu i wraz z Craigiem, Tomem oraz Trungiem stworzył Software.com. Po fuzji Software.com i Phone.com w 2000 roku, czego wynikiem było powstanie firmy Openwave, zaczęli się zastanawiać, co robić dalej.

Cokolwiek czekało na nich w przyszłości, wiedzieli, że chcą dalej działać razem i pozostać w Santa Barbara, dlatego wraz z rodzinami zaczęli się zadomawiać w mieście. Być może wtedy ich nawykiem stało się podejmowanie nieszablonowych decyzji, które wprawdzie zwiększały stopień trudności pracy, lecz dodawały jej także świeżej perspektywy.

Widok z Santa Barbara, jak mówi Tom, zaowocował czterema głównymi refleksjami dotyczącymi bycia w „centrum Internetu w momencie eksplozji”:

: rozwój standardów oznaczał, że Internet jest platformą, którą można programować.

: obniżenie kosztów „mózgów i układów nerwowych” komputerów — czyli układów scalonych, procesorów i innych technologii — oznaczało, że te komponenty szybko stawały się towarami codziennego użytku.

: czterech założycieli widziało, jakich zakupów dokonują producenci, dlatego mogli dostrzec, że zachodzący wokół nich proces cyfryzacji dopiero się zaczyna, niosąc ze sobą wręcz nieograniczone możliwości.

 refleksja: jak powiedziałby Tom, zrozumieli, że możliwość komunikacji przez sieć sprawia, iż „działanie na dużą skalę przekłada się na możliwości w zakresie lokalnym”. Sieci rozległe kreowały rynki i wnosiły wiarygodny potencjał do sieci lokalnych.

Mając do dyspozycji całe swoje doświadczenie, zasoby i wiedzę, czterej założyciele naturalnie zwrócili się ku muzyce w domu i...

Pierwszą propozycją Johna dla trzech partnerów był biznes w branży lotniczej. Wpadł na pomysł udostępnienia samolotom sieci lokalnych (lub LAN), które zapewniałyby usługi internetowe pasażerom. Ta koncepcja nie spotkała się z tak wielkim entuzjazmem, jakiego życzyłby sobie John, więc nastąpił powrót do punktu wyjścia.

Jednak w punkcie wyjścia wkrótce pojawiło się wiele inspirujących pomysłów dotyczących wspólnej pasji czterech przyjaciół — muzyki. Dzielili oni także frustrację związaną z kłopotliwym przechowywaniem setek płyt CD, radzeniem sobie z plątaniną kabli zestawu stereo i głośników oraz znoszeniem trudów niestandardowego prowadzenia przewodów w domu w celu zapewnienia doznania słuchowych w wielu pokojach. Stało się to dla nich okazją do wcielenia w życie ich unikatowych talentów, zasobów i spostrzeżeń.

Wizja była prosta: umożliwić miłośnikom muzyki odtwarzanie dowolnych utworów w dowolnym miejscu w domu.

Na drodze do osiągnięcia celu w 2002 roku stał jednak jeden problem: w tym czasie praktycznie cała potrzebna do wykonania tego zadania technologia jeszcze nie istniała. Kolejny wspaniały start-up łączący muzykę i technologię zadomowił się między globalnymi centrami, ponad 145 km od Los Angeles i 400 km od Doliny Krzemowej. Start-up z wizją należącą do sfery czystej wyobraźni.

W 2002 roku wspaniała muzyka w domu oznaczała kable ukryte za regałami i meblami, podłączanie głośników o rozmiarach bębnów bongo, wtyczki audio wpięte do odpowiednich wejść z tyłu odbiorników i odtwarzaczy, nośniki fizyczne przede wszystkim w postaci płyt kompaktowych i kaset. Jeśli komuś zależało na dźwięku wielopokojowym, jedyną możliwością było spędzenie popołudnia (lub weekendu) na wierceniu w ścianach i prowadzeniu kabli z centralnego odbiornika do głośników w całym domu.

Gdy firma Napster zaliczała wzloty i upadki jako medium oferujące wyszukiwanie muzyki przez Internet i odtwarzanie jej na komputerze osobistym, muzyka cyfrowa ciągle stanowiła nowość, a koncepcja strumieniowego przesyłania muzyki bezpośrednio z Internetu wydawała się nieprawdopodobna. Nie istniały takie czołowe obecnie serwisy strumieniowego przesyłania muzyki, jak Pandora, iTunes, Spotify i inne. Na rynku nie było też iPhone'ów. W 2002 roku czołowym dostawcą usług internetowych była firma America Online (AOL), która stosowała połączenie dial-up, a z szybkiego łącza szerokopasmowego korzystało mniej niż 16 milionów amerykańskich gospodarstw domowych.

Niezrażeni tym założyciele zajęli się opracowywaniem swojej wizji i poszukiwaniem wyjątkowo utalentowanych osób, które mogłyby do nich dołączyć.

Pierwszym krokiem było przelanie pomysłów na papier.

Jak mówi Cullen, zajęło to około trzech miesięcy i wyglądało tak:

Drugim krokiem było pozyskanie wyjątkowych talentów – co zajęło mniej więcej tyle samo czasu.

Schulert czuł to samo przywiązanie do Bostonu, które założyciele żywili do Santa Barbary, więc Sonos otworzył swoje drugie biuro w Cambridge – z obietnicą, że żadne z biur nie będzie nigdy traktowane jako ważniejsze od drugiego.

Warto zastanowić się, w jaki sposób firma bez historii i o małych szansach powodzenia, jak Sonos, mogła przyciągnąć talent na światowym poziomie. Oprócz wcześniejszego sukcesu z Software.com, założyciele mieli kilka dużych atutów: reputację specjalistów technicznych, rozległą sieć świetnych menedżerów, inżynierów i projektantów, oko do talentów – i odważną wizję, która inspirowała odważnych.

Ta nieustraszona ekipa zabrała się do pracy, zamykając się razem w dużym, otwartym pomieszczeniu nad restauracją El Paseo w Santa Barbarze, gdzie po południu unosił się zapach smażonych tortilli. Początki nie zwiastowały nic dobrego.

„Pokój był urządzony jak szkolna klasa, z rzędami biurek i Johnem przy biurku nauczyciela, na podwyższeniu" – wspominał Nick Millington. „Pracował nad prototypem wzmacniacza, testując go za pomocą fal sinusoidalnych, co było irytujące. Starałem się opracować warstwę transportu audio, ale ciągle nie działała i wydobywała okropne dźwięki, tuż przed dyrektorem generalnym, który obserwował moją pracę przez cały dzień. Dlatego zainwestowałem w słuchawki".

Choć wyzwanie wynalezienia bezprzewodowego domowego systemu audio dla wielu pokoi mogłoby być wystarczające, zespół podjął też zbiorowo wyraźne decyzje dotyczące łatwości obsługi – co oznaczało, że konfiguracja musi być szybka i intuicyjna dla każdego, musi dobrze integrować się z każdą technologią lub usługą i musi zapewniać doskonały dźwięk w każdym środowisku domowym.

Dowolna piosenka. Dowolny pokój, wczesna reklama Sonos z trzema produktami

Suma wszystkich tych szlachetnych decyzji ukierunkowanych na użytkownika sprawiła, że problemy techniczne od samego początku groziły przytłoczeniem małego zespołu inżynierów i projektantów Sonos. Integracja różnych technologii oznaczała wybór Linuxa jako platformy technologicznej, ale w tamtym czasie nie istniały sterowniki audio, przyciski zdalnego sterowania kontrolerów ani kółka przewijania ani sieć, której potrzebowali. Zespół Sonos musiał je zbudować.

Świetna muzyka odtwarzana w wielu pokojach wymagała wynalezienia metody natychmiastowego i bezprzewodowego przesyłania dźwięku do wielu głośników bez zakłóceń niezauważanych przez słuchaczy.

Zespół stanął przed wyborem: pozwolić każdemu głośnikowi na samodzielne pobieranie muzyki czy wybrać jeden główny głośnik, który będzie pobierać i dystrybuować dźwięk.

Jak wyjaśnia Jonathan Lang: „Pytanie brzmiało: inteligencja rozproszona czy inteligencja centralna? Wybraliśmy rozproszoną, nie dlatego, że byłoby to łatwiejsze – a nie byłoby! – lecz dlatego, że była to właściwa architektura dla doświadczenia, które chcieliśmy dostarczyć".

Zespół wybrał to drugie jako najlepsze doświadczenie dla użytkownika, ale decyzja ta miała swój efekt domina: jak (w 2003 roku) zarządzać buforowaniem w celu ochrony przed zakłóceniami sieci (które zatrzymałyby muzykę w połowie piosenki) i co się stanie, jeśli użytkownik usunie główny głośnik z grupy?

Pytanie brzmiało: inteligencja rozproszona czy inteligencja centralna? Wybraliśmy rozproszoną, nie dlatego, że byłoby to łatwiejsze – a nie byłoby! – lecz dlatego, że była to właściwa architektura dla doświadczenia, które chcieliśmy dostarczyć.

W tym, co ostatecznie stało się jedną z kluczowych opatentowanych technologii Sonos, zespół dostosował proces zwany delegowaniem specjalnie do bezprzewodowej muzyki dla wielu pomieszczeń, aby umożliwić płynne przejście do dowolnego głośnika bez żadnych przerw. Wraz z nowatorskim podejściem do oznaczania czasowego cyfrowych bitów muzyki odtwarzanej za pośrednictwem pakietów audio, sprawili, że stało się praktycznie niemożliwe, by system Sonos odtwarzał muzykę poza synchronizacją – i ułatwili użytkownikom łączenie i rozłączanie pomieszczeń oraz przesyłanie muzyki do i z dowolnego pokoju w domu.

„Było wtedy wiele niepewności i wątpliwości, że to niemożliwe" – wspomina Nick Millington. „Zacząłem po prostu próbować różnych rzeczy, tworząc prototypy na komputerach – opierając się tylko na testach oceniających, a nie na testach akademickich".

I wkrótce jeden problem został rozwiązany. Ale tylko na komputerach połączonych ze sobą jako węzły w sieci, bo Sonos wciąż musiał tworzyć własny sprzęt – a komputery były połączone kablami, ponieważ zespół zmagał się z częścią bezprzewodową. MacFarlane był zachęcający, ale też nieugięty: system musiał działać przez Wi-Fi.

Słowami Jonathana Langa oznaczało to: „Musieliśmy wymyślić od nowa, jak urządzenia się ze sobą komunikują. Nie mogliśmy i nie ograniczyliśmy się do tego, co istniało w tamtym czasie".

Zespół uznał sieci kratowe za kluczowe rozwiązanie. Do 2003 roku była to koncepcja stosowana w środowiskach wymagających dużej mobilności, jak pola bitew, ale nigdy nie była stosowana w domu ani do rygorystycznych wymagań doświadczeń muzycznych. Aby ją opracować i wdrożyć, Sonos miał dwie możliwości: łatwiejsze rozwiązanie inżynieryjne kosztem idealnego doświadczenia użytkownika, lub uczynienie go prostym i świetnym dla użytkowników oraz ekstremalnie trudnym dla inżynierów.

Lang wyjaśnił, dlaczego: „Alternatywnym podejściem do sieci byłoby użycie cudzych punktów dostępu. Byliśmy przekonani, że doprowadziłoby to do złego doświadczenia użytkownika – na przykład ktoś w domu naciskający 'drukuj' zatrzymałby muzykę. Co byłoby straszne".

Musieliśmy wymyślić od nowa, jak urządzenia się ze sobą komunikują. Nie mogliśmy i nie ograniczyliśmy się do tego, co istniało w tamtym czasie.

Zespół zaangażował się w dodanie możliwości sieci kratowej wraz z pozostałymi postępami, a we wrześniu 2003 roku nadszedł czas, aby pokazać Johnowi i reszcie zespołu kierowniczego prototyp. Jak w przypadku większości prototypów, niektóre części działały doskonale, inne wykazywały obiecujące wyniki, a niektóre zawiodły. Możliwości sieci kratowej okazały się szczególnie niewystarczające.

Sonos zwrócił się do Nicka Millingtona, który już wcześniej udowodnił w gronie kolegów, że jest elitarnym deweloperem dzięki swoim wynalazkom w zakresie synchronizacji dźwięku. Nie miało znaczenia – ani dla niego, ani dla reszty zespołu – że nie miał żadnego doświadczenia w zakresie sieci. Z pomocą pracowników naukowych UC-Santa Barbara, konsultanta i dostawcy Nick nauczył się w ciągu sześciu tygodni wszystkiego o sieciach kratowych, a jednocześnie zbudował jedną od podstaw dla Sonos – na sprzęcie, który Sonos też projektował od zera.

Jego ówczesny menedżer, Andy Schulert, wspomina: „Pamiętajcie, że koncepcja sieci kratowej istniała, ale nie w żadnych produktach audio. Prawie nikt nigdzie nie pracował nad systemami wbudowanymi z Wi-Fi. Nie było dobrych sterowników Linux do Wi-Fi. Budowaliśmy własny sprzęt, który nie był w pełni przetestowany. Nick jest zdecydowanie najlepszym programistą, z jakim kiedykolwiek pracowałem".

W międzyczasie Rob Lambourne i Mieko Kusano kierowali pracami nad specyfikacjami produktów, opracowywaniem szkieletów stron, testowaniem z grupami użytkowników i dążeniem do stworzenia właściwego doświadczenia użytkownika, zaprezentowanego w pięknie zaprojektowanym sprzęcie.

Gdy podstawowy szkielet systemu został zbudowany na początku 2004 roku, pełen nowych i niesprawdzonych technologii, kolejna faza skupiła się na zmartwieniu inżynierów oprogramowania: błędach.

Pomimo całej pomysłowości, jaką dysponowali, prototypy nie mogły komunikować się bezprzewodowo ze sobą nawet z odległości trzech metrów. A szczególnie w przypadku systemów wbudowanych, narzędzia deweloperskie i debuggery w tamtym czasie nie istniały.

Więc Nick i John wyruszyli w podróż samochodem – z prototypami schowanymi w kartonowym pudełku na tylnym siedzeniu auta Johna – do Doliny Krzemowej, żeby odwiedzić znajomego Johna i dostawcę sprzętu, którego rada sprowadzała się do jednego słowa: anteny.

Doprowadziło to do kolejnej rundy przepracowywania tajemniczych szczegółów technicznych dotyczących standardów transmisji (wyłącznie 802.11-b/g w tamtym czasie), doboru i rozmieszczenia anten, sterowników urządzeń sieciowych i protokołów drzew spinających oraz wielu sposobów, w jakie ludzkie przestrzenie życiowe mogą powodować zakłócenia sygnału. Był to czas, który żaden z głównych bohaterów nie opisuje z jakimkolwiek romantycznym sentymentem czy nostalgią: to była po prostu ciężka praca, dzień po dniu, z przyrostowymi postępami zamiast momentów eureka lub wielkich przełomów.

Pamiętajcie, że koncepcja sieci kratowej istniała, ale nie w żadnych produktach audio. Prawie nikt nigdzie nie pracował nad systemami wbudowanymi z Wi-Fi. Nie było dobrych sterowników Linux do Wi-Fi. Budowaliśmy własny sprzęt, który nie był w pełni przetestowany. Nick jest zdecydowanie najlepszym programistą, z jakim kiedykolwiek pracowałem.

Deweloperzy wiedzą, że najbardziej frustrujące błędy to tak zwane „nie do odtworzenia". Wiele z nich pojawiło się podczas testów w domach pracowników Sonos w Santa Barbarze i okolicach – w tym jeden szczególnie frustrujący błąd, możliwy do odtworzenia tylko w jednym konkretnym domu, do zidentyfikowania i naprawienia wymagający analizatora pakietów.

Andy Schulert wspomina: „Mamy nasze pierwsze 15–20 prototypów, czujemy się z nimi świetnie, zabieramy dziesięć do czyjegoś domu, żeby je wypróbować. Ustawiamy je i to jest kolosalna porażka. Ledwo działały. Musieliśmy wrócić do zaledwie dwóch, wymyślić problemy, potem dodać trzeci itd. Wycieńczające, ale warte wysiłku".

Do lata 2004 roku Sonos poradził sobie z błędami, prototypy zaczęły działać z niezbędną niezawodnością, a zespół zaczął pokazywać system innym firmom w branży. Potwierdziło to, co zaczęli rozumieć: ciężka praca do tego momentu zaprocentowała w postaci czegoś naprawdę nowego.

Jak wyjaśnia Jonathan Lang: „Byłem odpowiedzialny za pozyskiwanie i ochronę całej wczesnej własności intelektualnej i mocno wierzyłem, że podejmujemy właściwe decyzje projektowe. Ale jednocześnie, od czasu do czasu, podnosiliśmy wzrok znad naszej pracy, zdawaliśmy sobie sprawę, że jesteśmy zupełnie sami i zastanawialiśmy się: 'Jak to jest, że nikt inny tego nie robi?'".

Reakcja branży po drodze była elektryzująca, z demonstracją na konferencji D: All Things Digital 2004, która sprawiła, że Sonos znalazło się na mapie. Podczas gdy nieżyjący już Steve Jobs ogłaszał na głównej scenie Apple Airport Express jako swoje rozwiązanie dla audio domowego – wymagające od użytkowników powrotu do komputerów w celu sterowania muzyką – Sonos znajdował się w jednym z korytarzy, demonstrując bardziej zaawansowane funkcje i pełną kontrolę przez użytkownika w zasięgu ręki.

Byłem odpowiedzialny za pozyskiwanie i ochronę całej wczesnej własności intelektualnej i mocno wierzyłem, że podejmujemy właściwe decyzje projektowe. Ale jednocześnie, od czasu do czasu, podnosiliśmy wzrok znad naszej pracy, zdawaliśmy sobie sprawę, że jesteśmy zupełnie sami i zastanawialiśmy się: „Jak to jest, że nikt inny tego nie robi?".

Przełomowe doświadczenia muzyczne często debiutują z pewnymi charakterystycznymi piosenkami. MTV, na przykład, zasłynęło z lancowania się z „Video Killed the Radio Star" The Buggles.

A co z Sonos? Pierwszą piosenką odtworzoną publicznie na pierwszym produkcie Sonos, ZP100, była „No Sleep 'Til Brooklyn" The Beastie Boys, z pełną głośnością, wyprodukowana przez wieloletniego zwolennika/doradcy Sonos, Ricka Rubina.

Inżynierowie Sonos mogli potwierdzić część „no sleep", ze względu na całą pracę, jaką włożyli w przygotowania do premiery ZP100. Ale uzyskanie właściwego doświadczenia dla klientów wymagało bardziej praktycznego podejścia do wyboru piosenek do testowania, podyktowanego wczesnymi dniami przewijania długich alfabetycznych list piosenek i zespołów.

W ten sposób najczęściej odtwarzaną przez inżynierów Sonos do testowania piosenką było „3AM" Matchbox 20, z żadnego innego powodu niż to, że była na szczycie listy. Najczęściej odtwarzany zespół: 10,000 Maniacs.

Mieko Kusano wspomina inne spotkanie, które podsumowało wszystko:

„Wśród pierwszych z zewnątrz, którzy zobaczyli nasze wczesne zone playery, był zespół inżynierów i dyrektorów ze znanej firmy technologicznej dla konsumentów. To było nasze pierwsze spotkanie z tą firmą i było to przed naszym uruchomieniem. Mieliśmy nasze Zone Playery uruchomione, nasze kontrolery uruchomione – i jeden z ich chłopaków wziął nasz kontroler i wybiegł z sali konferencyjnej. Kompletnie nas zaskoczyło. Kilka minut później wraca z kontrolerem, cały bez tchu. Zabrał go aż na parking, żeby sprawdzić, czy dalej będzie działać. I działał".

Wczesne zachęty ze strony branży nie oznaczały, że byli wolni od nowych niepowodzeń. Sonos zobowiązał się do harmonogramu dostaw jesienią 2004 roku dla swoich pierwszych produktów, a współzałożyciel Trung Mai spędził większość 2004 roku skacząc po Azji z piankowymi modelami sprzętu, aby znaleźć właściwego producenta kontraktowego. Po zapewnieniu producenta Jonathan Lang wskoczył i przejął odpowiedzialność za nadzorowanie linii fabrycznych – kolejny przełom w jego karierze. Gdy linie produkcyjne ruszały, zauważył to, co opisał jako „mały problem" z kontrolerami, a konkretnie ze środkiem klejącym, który nie działał prawidłowo.

„Musiałem podjąć decyzję" – powiedział. „Ale już wiedziałem, że po sonosowemu należy zatrzymać linię, złomować produkty, opóźnić się i znaleźć klej, który działa. John i zespół kierownictwa pozwolił mi podjąć właściwą decyzję".

W końcu, 27 stycznia 2005 roku, Sonos wysłał swój pierwszy produkt, ZP100. Wkrótce po tym pojawiły się wyróżnienia branżowe, mocne recenzje produktów i pozytywna relacja medialna, utrzymując się przez pierwsze miesiące i lata dostępności. Recenzenci chwalili prostotę konfiguracji, design, niezawodność i świetny dźwięk. Dziekan recenzentów produktów, Walt Mossberg (wówczas w The Wall Street Journal), napisał: „System Sonos jest zdecydowanie najlepszym produktem do streamowania muzyki, jaki widziałem i testowałem".

Przy tak dużej pozytywnej odpowiedzi ze strony mediów i branży, kierownictwo Sonos myślało, że zostanie przytłoczone zalewem przychodów. Zamiast tego sprzedaż była przyzwoita, ale nie zadziwiająca. Jak Tom Cullen opisał to Fortune w profilu firmy z 2012 roku:

„Po prostu siedzieliśmy tam i mówiliśmy: 'wszyscy to pokochali'" – wspomina Cullen...

„Dlaczego nie idziemy do 500 milionów dolarów [sprzedaży] dziennie?" A potem recesja mocno uderzyła firmę. „Świat się zatrzymał. W końcu nikt nie potrzebuje Sonosa" – mówi Cullen. W tamtym czasie firma pracowała nad większym bezprzewodowym głośnikiem, ale nie miała kapitału, aby to zrealizować. Niektórzy pracownicy, w tym Cullen, pożyczali pieniądze od przyjaciół i uciekali się do płacenia pracownikom z własnej kieszeni [Trung Mai w szczególności robił to więcej niż raz, według Cullena].

Sonos zdecydowanie trzymał się kursu, stawiając kluczowe zakłady na systemy i technologie nowej generacji z przekonaniem, że konsumenci dogonią. Firma opierała się na instynkcie Johna, by przewidywać trendy i z nich korzystać, nawet jeśli ryzykowało to bycie zbyt wczesnym.

Systemy drugiej i trzeciej generacji były wysiłkami na rzecz streamowania bezpośrednio do odtwarzaczy, całkowicie wykluczając komputery z równania. Zaczęły się w 2006 roku, z Rhapsody jako pierwszą usługą muzyczną. To był duży punkt zwrotny dla firmy, który w tamtym czasie wcale nie był oczywisty.

Wraz z uruchomieniem iPhone'a w 2007 roku i App Store Apple wywołującym boom aplikacji, Sonos uruchomił własną, bezpłatną aplikację dla użytkowników iPhone'a, co oznaczało, że można było zamienić iPhone'a w kontroler bez kupowania pilota Sonos. (Użytkownicy Androida otrzymali aplikację Sonos w 2011 roku, a Sonos stopniowo wycofał własny sprzęt kontrolerów w 2012 roku).

Następnie w listopadzie 2009 roku Sonos wydał PLAY:5, naprawdę inteligentny, kompletny głośnik za 400 dolarów, około jedną trzecią ceny inauguracyjnej oryginalnego produktu Sonos, ZP100 (który z głośnikami i kontrolerem kosztował około 1200 dolarów w 2005 roku). Ich nadzieje na trwały, silny wzrost sprzedaży zostały spełnione. To był też bardziej zdecydowany zwrot w kierunku ciągłych aktualizacji oprogramowania dla ciągłego ulepszania produktów, coraz bardziej rygorystycznego skupienia na jakości dźwięku i bliższych relacji z artystami nagraniowymi i innymi osobami ze społeczności twórczej.

Te relacje przeniosły Sonos w nowy wymiar jako firmę. Sonos zdał sobie sprawę, że sprawienie, by muzyka brzmiała świetnie w domu, oznacza pytanie twórców, jak chcą, żeby ich muzyka brzmiała. Sonos szybko nauczył się, że choć inżynierowie i projektanci mogą być wymagający, nie ma bardziej wymagających krytyków niż muzycy.

Sonos ustanowił wczesne procesy testowania i zbierania opinii dla swoich produktów ze społecznością twórczą, angażując producentów, muzyków i kompozytorów. Wraz z Trueplay, uruchomionym w 2015 roku, producent Rick Rubin kierował zespołem doradców, aby wnosić perspektywę artystów do procesu tworzenia produktów od samego początku.

Rick wyjaśnił genezę Trueplay, gdy ta technologia została ujawniona: „Za każdym razem, gdy do studia trafiają nowe głośniki, zatrudniamy specjalistę, żeby dostroił je do pomieszczenia. Każdy pokój brzmi inaczej, więc potrzebujesz kogoś, kto wejdzie i skonfiguruje equalizację tych głośników do danej przestrzeni. Zasugerowałem więc Johnowi, założycielowi Sonos, że ciekawe byłoby, gdyby istniał sposób, aby ta technologia była dostępna dla wszystkich".

Osoba nosząca słuchawki Sonos Ace w salonie z Arc Ultra i telewizorem

Stworzone przez miłośników muzyki. Dla miłośników muzyki.

Sonos jako marka i firma w tamtych pierwszych latach zbudowało solidne fundamenty, gdy kształtowała się jej kultura – taka, która stawia doświadczenie na pierwszym miejscu, jest nieustannie postępowa i w której ludzie traktują swoich klientów tak, jak sami chcieliby być traktowani. Nadal przyciąga talenty na światowym poziomie, pragnące być pionierami, gotowe na przełomowe wyzwania, w ramach zasad ustanowionych w 2003 roku.

Efektem ubocznym tych zasad jest, bez przesady, fanatyczna obsesja na punkcie jakości. Obsesja ta ujawniła się w szczególności w decyzji Jonathana Langa, przy silnym wsparciu kierownictwa Sonos, o złomowaniu dużej ilości wyprodukowanych produktów i zaczęciu od nowa z powodu odrobiny kleju – i bardziej ogólnie w długiej, wyczerpującej walce o to, by pierwsza fala produktów była dokładnie taka, jaka być powinna.

Widać ją w przekonaniu Mieko Kusano i Roba Lambourna o tworzeniu wyraźnego designu i łatwości obsługi od samego początku do każdej fazy procesu tworzenia produktów, ze ścisłą dbałością o szczegóły.

Doświadczenie użytkownika musi być głęboko zakorzenione w produkcie, a nie jedynie na jego powierzchni. Właściwy sposób projektowania to od wewnątrz na zewnątrz. Nie projektujesz architektury technicznej, a następnie ją upiększasz. Zaczynasz od klienta. Koncentrujesz się na kluczowych obszarach, w których starasz się wprowadzać zmiany i czynisz je wyjątkowymi. Potem wszyscy są na pokładzie, żeby coś wynaleźć na nowo.

Mieko opisuje to podejście: „Doświadczenie użytkownika musi być głęboko zakorzenione w produkcie, a nie jedynie na jego powierzchni. Właściwy sposób projektowania to od wewnątrz na zewnątrz. Nie projektujesz architektury technicznej, a następnie ją upiększasz. Zaczynasz od klienta. Koncentrujesz się na kluczowych obszarach, w których starasz się wprowadzać zmiany i czynisz je wyjątkowymi. Potem wszyscy są na pokładzie, żeby coś wynaleźć na nowo".

Nieiele firm posuwa się do ekstremum polegającego na opracowaniu nowej żywicy plastikowej, co Sonos zrobił, aby wyeliminować wibracje i poprawić wszechstronność głośników i subwooferów. Kultura Sonos oznacza długie rozważania i testowanie rozmiaru, liczby i rozmieszczenia otworów wentylacyjnych w PLAYBASE (jest 43 000 otworów w PLAYBASE, różnych rozmiarów, dla każdego, kto jest ciekaw).

Nieodłącznym elementem tego wymagającego środowiska kreatywności i precyzji jest niezachwiana wiara w ochronę wynalazków. Jednym z pierwszych zadań Jonathana Langa w Sonos, niezależnie od braku doświadczenia w zakresie własności intelektualnej, było dokumentowanie każdego nowego postępu Sonos w celu jego ochrony poprzez patenty. W Sonos inżynierowie i projektanci niezmiennie doceniają prawa własności intelektualnej jako podstawę konkurencji, partnerstwa w branży i innowacji.

W środku tego dążenia do doskonałości technicznej Sonos nie stracił z oczu swojej misji, jaką jest wypełnienie każdego domu muzyką. Jak mówi Mieko Kusano, Sonos jest „Przez miłośników muzyki. Dla miłośników muzyki".

Patrząc w przyszłość, ludzie w Sonos są jednoznaczni co do tego, że nie chodzi tylko o konstruowanie technologicznych cudów. Tworzą bogatsze doświadczenia muzyczne w domu, co oznacza współpracę ponad powszechną przepaścią między inżynierami i twórczymi talentami. Byli świadkami różnicy, jaką to sprawia w doświadczeniu muzyków i słuchaczy w domu. Artyści są zadowoleni, że ich praca brzmi tak, jak powinna. Miłośnicy muzyki mają radość ze wspólnego słuchania muzyki w domu.

W ten sposób historia kończy się tam, gdzie się zaczęła. Grupa ludzi, w wielu pokojach na całym świecie, skupiona na odważnej wizji: dowolna piosenka, w dowolnym pokoju, zawsze brzmiąca niesamowicie.

Rząd wszystkich czarnych produktów Sonos

„Sonos przejmuje kontrolę” — Santa Barbara Independent, Matt Kettman, 27 sierpnia 2015 roku.

„Sonos wychodzi poza bas” — Fortune, JP Mangalindan, 25 czerwca 2012 roku.

„Jak firma Sonos stworzyła idealny głośnik bezprzewodowy” — Bloomberg, Ryan Bradley, 30 października 2014 roku.

„10 lat historii bezprzewodowego systemu nagłośnienia” — Mashable Amy-Mae Elliot, 8 grudnia 2011 roku.

„Jak producent Beatlesów pomaga Sonos na nowo przedstawić sposób słuchania muzyki” — Fast Company, John Paul Titlow, 29 września 2015 roku.

„Niekończąca się kolekcja muzyki” — Joel na blogu Software, Joel Spolsky, 9 listopada 2006 roku.

„Gadżet, który »strumieniuje« muzykę w całym domu jest wspaniały, ale drogi” — The Wall Street Journal, Walt Mossberg, 24 lutego 2005 roku.

Salon z parą czarnych głośników Era 300 na stojaku i logo Sonos na stoliku kawowym

Nasze początki

Jeśli kino domowe jest dla Ciebie ważne, prawdopodobnie masz już co najmniej kilka skonfigurowanych komponentów do odtwarzania muzyki — odbiornik, gramofon, parę głośników, a może nawet cały system dźwiękowy. Integracja takiego zestawu z produktami Sonos może początkowo wydawać się nieco skomplikowana. Możesz też zastanawiać się, jak przekształcić istniejący system w system dźwiękowy Sonos, który umożliwia bezprzewodowe przesyłanie strumieniowe wysokiej jakości dźwięku we wszystkich pomieszczeniach.

 modernizują swoje tradycyjne przewodowe systemy dźwiękowe, przechodząc na Sonos. Opracowaliśmy nawet kilka produktów właśnie z myślą o takim scenariuszu. Chcesz zachować swoje obecne głośniki? 

 zasila głośniki pasywne, łącząc je jednocześnie z resztą systemu dźwiękowego Sonos poprzez Wi-Fi lub Ethernet. Nie chcesz rezygnować z posiadanego zestawu stereofonicznego lub odbiornika? 

 umożliwia strumieniowe przesyłanie dźwięku Sonos do sprzętu, który już masz, zapewniając elastyczność dzięki wejściu i wyjściu liniowemu oraz modułowi 12 V, który umożliwia sterowanie wszystkim z poziomu aplikacji Sonos.

Przyjrzyjmy się kilku powodom, dla których użytkownicy modernizują swoje systemy dźwiękowe, przechodząc na Sonos — od zamiłowania do doskonałego brzmienia po chęć wygodnego słuchania w całym domu. Następnie pokażemy, jak wybrać odpowiedni produkt Sonos, aby przenieść obecny zestaw na wyższy poziom.

Dlaczego warto użyć produktów Sonos do modernizacji wcześniejszego systemu dźwiękowego?

Wiele tradycyjnych systemów dźwiękowych nadal brzmi doskonale, nawet według dzisiejszych standardów, ale nie powstały z myślą o współczesnym sposobie słuchania muzyki.

Przesyłanie strumieniowe stało się głównym sposobem słuchania muzyki, jednak większość tradycyjnych systemów oferuje niewielkie natywne możliwości streamingu albo nie ma ich wcale — a podłączenie ich do urządzeń bezprzewodowych, takich jak smartfony i laptopy, często wymaga dodatkowych akcesoriów lub skomplikowanej konfiguracji.

Co więcej, obsługa tradycyjnego systemu często wymusza korzystanie z nieporęcznych pilotów oraz różnych wejść przewodowych telewizora, odbiornika audio i gramofonu. Z kolei rozszerzenie przewodowego systemu na inne pomieszczenia może być kosztownym i skomplikowanym wyzwaniem ze względu na brak łączności bezprzewodowej między poszczególnymi strefami odsłuchu.

Sonos należy do pionierów bezprzewodowego podejścia do kina domowego. Oferuje wszystko, czego brakuje tradycyjnemu przewodowemu systemowi dźwiękowemu: strumieniowe przesyłanie dźwięku w całym domu poprzez Wi-Fi lub Ethernet, zgodność z praktycznie każdą platformą muzyczną oraz sterowanie dźwiękiem w każdym pomieszczeniu z poziomu 

Co oznacza „przekształcenie” systemu dźwiękowego w system Sonos?

Przekształcenie systemu dźwiękowego w system Sonos nie oznacza zaczynania od zera. Możesz zachować ulubione głośniki i komponenty, a jednocześnie połączyć je w ramach platformy Sonos, aby sterować całym systemem i zarządzać nim w jednym miejscu.

Ekosystem Sonos umożliwia łączenie zewnętrznych komponentów z natywnymi produktami Sonos.Można więc nadal korzystać z posiadanych pasywnych głośników przewodowych, gramofonu i innych ulubionych komponentów. Dodanie Sonos do takiego systemu nie polega na wymianie obecnego systemu dźwiękowego, lecz na rozszerzeniu jego możliwości.

Chcesz przekształcić swój system? Zacznij od określenia, które z posiadanych komponentów chcesz włączyć do systemu Sonos.

Sonos Port na stosie książek obok głośnika

Krok 1: Określ, z jakiego systemu dźwiękowego obecnie korzystasz

Zacznij od przeanalizowania swojego obecnego systemu dźwiękowego. Dzięki temu łatwiej określisz, które komponenty chcesz zachować jako podstawę konfiguracji podczas integracji systemu z Sonos.

Większość tradycyjnych systemów dźwiękowych jest wyposażona w 

. Głośniki te nazywamy „pasywnymi”, ponieważ nie mają wbudowanego wzmacniacza, a tym samym nie mogą 

 wzmacniać sygnału z urządzenia audio. Zazwyczaj wymagają one przewodowego połączenia z zewnętrznym wzmacniaczem lub odbiornikiem AV, który zasila sygnał audio. (Nie wiesz, czy Twoje głośniki są 

? Jeśli nie podłącza się ich do źródła zasilania, prawdopodobnie są pasywne.)

. Jak wspomniano powyżej, wzmacniacz wzmacnia sygnał audio kierowany do głośników. Wzmacniacze są często wbudowane w odbiorniki, które pełnią funkcję „serca” systemu audio, umożliwiając przełączanie się między różnymi źródłami dźwięku i dostosowywanie ogólnych ustawień brzmienia.

Inne komponenty, które możesz już mieć w swoim zestawie, to m.in.:

 do słuchania dźwięku w systemie kina domowego.

 przeznaczony do odtwarzania basów / niskich tonów.

To, które produkty Sonos będą odpowiednie, zależy w dużej mierze od tego, czym już dysponujesz — przede wszystkim od tego, czy obecna konfiguracja opiera się na głośnikach pasywnych, odbiorniku stereofonicznym, czy obu tych rozwiązaniach.

Pamiętaj, że możesz zachować same głośniki i zmodernizować odbiornik — lub odwrotnie. Jeśli obecne komponenty spełniają Twoje oczekiwania, nie musisz ich wymieniać. Jeśli jednak chcesz przenieść je na wyższy poziom, odpowiedni produkt Sonos pomoże Ci to osiągnąć.

 to idealne rozwiązanie, aby włączyć głośniki pasywne do systemu Sonos.

Amp nie tylko zasila głośniki przewodowe, lecz także łączy się z pozostałymi komponentami systemu audio przez bezpośrednie wejście liniowe — w tym z gramofonem, odtwarzaczem CD i wszystkimi innymi komponentami audio, które masz w swoim zestawie. Amp może również łączyć się bezprzewodowo z głośnikami Sonos w różnych pomieszczeniach w całym domu, dzięki czemu głośniki pasywne stają się częścią prawdziwego 

. Aby zapewnić pełne doświadczenie kina domowego, wejście HDMI-ARC urządzenia umożliwia bezpośrednie podłączenie Amp do telewizora.

Sonos Amp: najlepszy wybór do zasilania i sterowania głośnikami pasywnymi

Tył urządzenia Sonos Amp na półce, z widocznymi złączami głośnikowymi

 umożliwia integrację tradycyjnego sprzętu audio — w tym wzmacniaczy i odbiorników stereofonicznych — z istniejącym systemem, dodając do niego obsługę strumieniowego przesyłania dźwięku Sonos. To sieciowe przesyłanie strumieniowe dźwięku pozwala w praktyce korzystać z funkcji Sonos w systemie złożonym w całości lub w większości z komponentów innych niż Sonos. Jednocześnie umożliwia dalszą rozbudowę systemu dźwiękowego w dowolnym momencie przez dodanie głośników Sonos w różnych pomieszczeniach domu.

Podobnie jak Amp, Port pełni funkcję „serca” systemu, łącząc wszystkie jego komponenty za pośrednictwem sieci domowej, aby zapewnić niesamowite doznania słuchowe. Dzięki wejściu i wyjściu liniowemu umożliwia podłączenie nie tylko istniejącego wzmacniacza lub odbiornika, lecz także gramofonu, odtwarzacza CD albo innego analogowego źródła dźwięku.

Wyjście modułu 12 V w urządzeniu Port jest szczególnie przydatne przy integracji istniejącego systemu. Łączy się bezpośrednio z dowolnym wzmacniaczem wyposażonym w zgodne wejście modułu 12 V i wybudza go z trybu gotowości w chwili rozpoczęcia odtwarzania muzyki w aplikacji Sonos. Skraca to opóźnienie między naciśnięciem przycisku „Odtwórz” a faktycznym rozpoczęciem odtwarzania dźwięku przez głośniki, dzięki czemu dotychczasowy wzmacniacz jest w pełni zintegrowany z systemem Sonos bez konieczności wykonywania dodatkowych czynności.

Sonos Port: najlepszy wybór dla osób korzystających już ze wzmacniaczy lub odbiorników

Sonos Port na szafce na winyle obok gramofonu

Podłączenie nowego komponentu do systemu Sonos jest proste — wystarczy postępować zgodnie z instrukcjami konfiguracji w aplikacji.

 podłącza się bezpośrednio do Amp za pomocą standardowego kabla głośnikowego (zalecamy kable o przekroju od 12 do 16 AWG). Każde urządzenie Amp jest dostarczane z dwoma 

specjalnie gwintowanymi wtykami bananowymi

, które mocuje się na końcu przewodu głośnikowego, które zoptymalizowano pod kątem optymalnej jakości dźwięku.

podłącza się do urządzenia Amp przez wejście 

podłącza się do urządzenia Amp przez wejście liniowe

. Potrzebny będzie do tego odpowiedni kabel — jeśli źródło, z którego chcesz odtwarzać dźwięk, ma wyjście 1/8 cala (3,5 mm), potrzebny będzie kabel audio 1/8 cala (3,5 mm) do RCA (czincz) (brak w zestawie). Jeśli źródło ma wyjścia RCA (czincz), należy użyć kabla RCA (czincz) (brak w zestawie).

 (z własnym źródłem zasilania) podłącza się do wyjścia „SUB” urządzenia Amp za pomocą standardowego kabla RCA (czincz).

 podłącza się do urządzenia Port za pomocą cyfrowego kabla koncentrycznego (brak w zestawie). Wystarczy podłączyć koncentryczne cyfrowe wyjście audio urządzenia Port z wejściami audio swojego komponentu audio z wbudowanym wzmacniaczem.

 podłącza się do urządzenia Port za pomocą dołączonego kabla audio RCA (czincz).

Niezależnie od tego, czy korzystasz z urządzenia Amp, czy Port, produkt Sonos należy również połączyć z Internetem. Oba komponenty można połączyć przez Wi-Fi, ale aby uzyskać stabilniejsze i bardziej niezawodne połączenie internetowe, zalecamy podłączenie ich do routera domowego za pomocą 

Po podłączeniu wszystkich urządzeń i kabli wystarczy otworzyć aplikację Sonos i wykonać kilka prostych kroków, aby dokończyć konfigurację.

Krok 4: Rozbuduj konfigurację o system nagłośnienia wielopokojowego

Aplikacja Sonos umożliwia również przypisanie każdego komponentu do konkretnego pomieszczenia oraz grupowanie pomieszczeń w celu odtwarzania dźwięku w ramach systemu nagłośnienia wielopokojowego.

Warto podkreślić, że to jedna z głównych zalet przekształcenia tradycyjnego systemu dźwiękowego w system Sonos. Po rozmieszczeniu 

 w wybranych miejscach we wszystkich pomieszczeniach i połączeniu ich z aplikacją Sonos można połączyć je ze sobą za pośrednictwem sieci domowej.

Tworzenie konfiguracji nagłośnienia wielopokojowego w aplikacji Sonos jest znacznie łatwiejsze i pozwala korzystać z przydatnych opcji personalizacji. Możesz na przykład tworzyć niestandardowe grupy w domu, które często odtwarzasz równocześnie. Możesz utworzyć niestandardową grupę o nazwie „Na zewnątrz”, aby odtwarzać dźwięk jednocześnie ze wszystkich głośników zewnętrznych, albo grupę „Przyjęcie”, aby umożliwić jednoczesne odtwarzanie w salonie i kuchni.

Często zadawane pytania dotyczące przekształcenia systemu w system Sonos

Czy można korzystać z Sonos z głośnikami innych producentów?

Tak, można korzystać z Sonos z pasywnymi głośnikami innych producentów. Sonos Amp pozwala zasilać głośniki pasywne i połączyć je z systemem Sonos.

Nie trzeba wymieniać odbiornika, aby przekształcić system dźwiękowy w system Sonos. Sonos Port rozszerza możliwości posiadanego zestawu stereofonicznego lub odbiornika o obsługę Sonos, umożliwiając strumieniowe przesyłanie dźwięku oraz połączenie odbiornika z głośnikami Sonos rozmieszczonymi w całym domu.

Czy Sonos sprawdza się jako system dźwięku obejmujący cały dom?

Sonos nie tylko doskonale sprawdza się jako domowy system dźwięku — wyznacza standard w zakresie łączności wielopokojowej. Jako pionier rozwiązań nagłośnienia całego domu Sonos oferuje różne zestawy głośników do nagłośnienia wielopokojowego, dopasowane do indywidualnych potrzeb audio.

Czy może wystąpić opóźnienie dźwięku?

Ogólnie rzecz biorąc, podczas korzystania z urządzenia Sonos Amp lub Sonos Port nie powinno występować odczuwalne opóźnienie dźwięku. Opóźnienie może jednak pojawić się podczas korzystania z funkcji wejścia liniowego, ponieważ komponent Sonos wprowadza niewielkie opóźnienie między źródłem podłączonym do wejścia liniowego a systemem Sonos, aby ograniczyć ryzyko problemów z dźwiękiem.

Aby zminimalizować to opóźnienie, w aplikacji Sonos można ustawić „Opóźnienie dźwięku” na najniższą wartość (75 ms). Więcej informacji można znaleźć na naszej stronie pomocy dotyczącej 

dostosowywania ustawień wejścia liniowego

Czy system można później rozbudować o kino domowe Sonos?

Tak, w miarę rozbudowy systemu można w dowolnym momencie dodać kolejne komponenty Sonos. Jeśli chodzi o kino domowe, Sonos Amp jest doskonałym rozwiązaniem. Z urządzenia Amp można korzystać na trzy sposoby: jako samodzielnego wzmacniacza zasilającego przedni lewy i prawy głośnik; w konfiguracji z dwoma urządzeniami Amp — jednym dla przedniego lewego i prawego głośnika oraz drugim dla tylnego lewego i prawego głośnika; albo do zasilania tylnych głośników dźwięku przestrzennego wraz z wysokiej klasy soundbarem, takim jak 

. W przypadku konfiguracji przednich głośników z jednym urządzeniem Amp potrzebny będzie telewizor z wejściem HDMI-ARC albo optyczny konwerter audio, jeśli telewizor nie obsługuje HDMI-ARC.

Przekształć swój zestaw w system zgodny z Sonos — po jednym głośniku naraz

Przekształcenie systemu w system Sonos nie musi odbywać się na zasadzie „wszystko albo nic”.

To nie nasz styl. Wiemy, że wiele osób bardzo ceni głośniki, które już posiada, ale jednocześnie chce korzystać z prostoty i możliwości rozbudowy systemu Sonos. Dlatego zaprojektowaliśmy gamę produktów, które to umożliwiają.

System dźwiękowy Sonos to rozwiązanie, które może stale się rozwijać. Oznacza to, że w dowolnym momencie możesz dodawać nowe lub już posiadane komponenty i dalej rozbudowywać system, obejmując nim kolejne pomieszczenia w domu. Możliwości są niemal nieograniczone, a jeśli planujesz szczególnie złożoną konfigurację, skontaktuj się z 

, który pomoże Ci urzeczywistnić tę wizję.

Nasze początki

Jak przekształcić swój system dźwiękowy w system Sonos

Jak zbudować system dźwiękowy Sonos

Przedstawiamy Sonos Play

Przedstawiamy Sonos Era 100 SL

Jak podarować komuś produkt Sonos

Kiedy wybrać Roam, Play lub Move: przewodnik po głośnikach przenośnych Sonos

Głośniki Wi-Fi a Bluetooth: Wyjaśnienie najważniejszych różnic

Jak działają głośniki bezprzewodowe i Bluetooth?

Przewodnik Głośniki Plenerowe dla początkujących

Jaki jest zasięg Bluetooth głośników i słuchawek?

How Sonos Pro Amplifies Outerknown's Coastal Vibe

Pomoc

Pomoc

Oferty

Oferty

O Sonos

O Sonos

Dla firm

Dla firm

Kategorie

Kategorie

Produkty

Produkty

Nasze początki

.css-4c3m2r{color:#ffffff;-webkit-text-decoration:none;text-decoration:none;}Jak zbudować system dźwiękowy Sonos

.css-10sffwj{display:-webkit-box;display:-webkit-flex;display:-ms-flexbox;display:flex;display:-webkit-inline-box;display:-webkit-inline-flex;display:-ms-inline-flexbox;display:inline-flex;-webkit-text-decoration:none;text-decoration:none;}Przedstawiamy Sonos Play

Nie umknię Ci żaden szczegół ani oferta

Pomoc

Pomoc

Oferty

Oferty

O Sonos

O Sonos

Dla firm

Dla firm

Kategorie

Kategorie

Produkty

Produkty

Jak zbudować system dźwiękowy Sonos

Przedstawiamy Sonos Play